علی محمد افغانی در ۲۱ آذرماه سال ۱۳۰۴ در کرمانشاه متولد شد. وی در خانواده‌ای نسبتاً فقیر به دنیا آمد. پس از گذراندن دوره متوسطه در زادگاهش، به تهران آمد و وارد دانشکده افسری شد. چون دانشجوی ممتازی بود، با استفاده از بورس تحصیلی به آمریکا رفت و در همان جا با ادبیات و رمان آشنا شد. در سال ۱۳۳۳ هنگام بازگشت از آمریکا، به اتهام عضویت در حزب دستگیر شد و مدت ۴ سال به زندان قصر منتقل گردید. در زندان نگارش رمان «شوهر آهو خانم» که هفت سال از زندگی یک خانواده را به تصویر می‌کشید و حکایت ماجراهای پر کش و قوس و جذاب «سید میران سرابی» با همسرش «آهو» و میهمان ناخوانده همسر دومش «هما» را آغاز کرد. این رمان یکی از مهم‌ترین رمان‌های کلاسیک ایرانی نام گرفت و در سال ۱۳۴۰ از سوی «انجمن کتاب ایران» به عنوان رمان برگزیده انتخاب شد.
بعد از آزادی از زندان در یک شرکت ژاپنی استخدام شد، سپس کتاب «شادکامان دره قره‌سو» را نوشت. او انتظار داشت از «شادکامان دره قره‌سو» به خوبی «شوهر آهو خانم» استقبال شود که نشد و صرفاً در برخی مجلات اشاراتی به آن داشتند؛ افغانی در این خصوص می‌گوید: «این کار تعمدی بود و قصد کوبیدن کتابم را داشتند».
پس از آن ۱۰ سال چیزی ننوشت، زیرا برای تأمین هزینه‌های مالی در شرکت ژاپنی کار می‌کرد که در آن فضای سالم کاری وجود داشت و حقوق مناسبی هم می‌گرفت و تنها به کار مشغول بود. همچنین او تصور می‌کرد اگر بخواهد بنویسد در دام روزنامه‌های رژیم میافتد و فضای ادبی آن زمان روزنامه‌ها نیز با کمک‌خرج دولت منتشر می‌شدند که باید ناگزیر به همکاری با آن‌ها می‌شد. وی در سال‌های بعد نیز کتاب‌هایی به چاپ رساند، اما دیگر آثار وی به اندازه «شوهر آهو خانم» محبوبیت پیدا نکرد.
افغانی کمتر داستان کوتاه نوشته و معتقد است داستان‌های کوتاه او به پای بعضی از داستان‌های کوتاه نویسندگان دیگر نمی‌رسد. افغانی به آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا ساکن شد. او همچنین زندگینامه خود را به زبان انگلیسی نوشت.