کتاب جامعه شناسی خودمانی نوشته آقای حسن نراقی در واقع آیینه تمام ما ایرانی‌ها از جمله بیگانگی با تاریخ، ظاهرسازی، ریاکاری، قانون‌گریزی، احساساتی بودن، شعارزدگی، همه‌چیزدانی و... است. صفاتی که هر روز آنها را در اجتماع می‌بینیم و گاه خود نیز از عمل‌کنندگان آن هستیم. نویسنده خود این صفات را بیماری می‌داند که برای معالجه‌ی آن‌ها ابتدا باید از بیمار بودن خود آگاه شویم و به آنان اعتراف کنیم و سپس برای علاج و اصلاح آن اقدام کنیم. پس بر این اساس فقط به بیان دردها و عقب‌ماندگی‌ها گاه با ریشه‌ی تاریخی و چند بیت شعر و بر محور شعار «از ماست که بر ماست» پرادخته و درمان را به عهده‌ی خودمان گذاشته است. در رابطه با شیوه‌ی نگارش کتاب با توجه به این که یکی از علل کم‌خوانی ما ایرانی‌ها کمبود کتاب‌های ساده و مفید است، نویسنده با لحن خودمانی و صادقانه با خواننده‌ی خود صحبت می‌کند.
چاپ اول ۱۳۸۰