هنوز ۲۰۰۰ سال از عمر رمان باقی است.---- اسماعیل کاداره
کاداره را با کافکا و اورول مقایسه کرده‌اند، ولی او نویسنده‌ای اصیل است که هم جهانی است و هم در خاک خود ریشه دارد. آلبانی بیش از چهل سال زیر یوغ دیکتاتوری کمونیستی انور خوجه بود؛ کسی که استالینیسم بی‌رحمانه و خاص او بیشتر از سایر کشورهای اروپای شرقی دوام آورد. کاداره از انواع ژانرها و شیوه‌های ادبی استفاده کرد؛ از تمثیل، طنز، فاصله‌گذاری تاریخی، اسطوره‌پردازی- تا از سانسور ظالمانه خوجه و انتقامجویی‌های مرگبار او بگریزد. نوشته‌های او وقایعنامه آن سال‌های هولناک است، هرچند داستان‌هایش اغلب درگذشته‌های دور و در کشورهای دیگر شکل می‌گیرد. «کاخ رویاها» و «هرم» به ترتیب در دوران امپراتوری عثمانی و در مصر باستان روی می‌دهند، در حالی که «زمستان سخت» و «کنسرت» آشکارا به گسستن خوجه از روسیه دوران خروشچف و چین پس از مائو اشاره دارند.
اسماعیل کاداره در ۱۹۹۰ آلبانی را ترک کرد و در پاریس سکونت گزید. در ۱۹۹۶، به عضویت فرهنگستان علوم اخلاقی و سیاسی فرانسه برگزیده شد و جای کارل پوپر، فیلسوف انگلیسی‌زاده اتریش، را گرفت که همان سال در گذشته بود. --- (شوشا گاپی، شمسی عصار)