ครั้งหนึ่ง แดนอรัญ แสงทอง กล่าวไว้ว่า ...งานเขียนชิ้นนี้เป็นเรื่องราวระหว่างแดนอรัญวัยหนุ่มกับเธอผู้หนึ่ง...

ใช่หรือไม่ว่าความรักคือการพเนจรเร่ร่อน เพราะหนทางข้างหน้าไม่มีหลักประกันใดๆ ต่อความมั่นคงของความรักระหว่างฉันกับเธอ

แดนอรัญ แสงทอง เปลือยหัวใจอันเปลี่ยวเหงาเซาซึม ด้วยการรจนาความเรียงเล่มนี้ขึ้น
หากผู้อ่านยังติดภาพความขึงขังของแดนอรัญจาก เงาสีขาว
รับรองได้ว่าผู้อ่านจะต้องตะลึงงันในอารมณ์อันอ่อนไหวของแดนอรัญอย่างแน่นอน