Trzy opowiadania Shuanga Xuetao – najwybitniejszego spośród pisarzy dongbejskich – to obraz niespokojnych lat przemian, jakie nastąpiły wskutek zapoczątkowanych w Chinach pod koniec lat 70. reform otwarcia. To obraz chaosu, przemocy, problemów społecznych, ale też zwrotu ku religii i mistycyzmowi (także rdzennemu). To w końcu smutny hymn do rodziny, która – choć nosi blizny po rewolucji kulturalnej – jawi się jako jedyne źródło stabilności w świecie pozbawionym wartości.