Pewnego dnia, Marynkę, służącą dworską, zaczepia pewien młodzieniec, Słupecki. Krzyczy do niej, że mogłaby wreszcie umyć w rzece brudne nogi. Dziewczyna się oburza i podczas codziennej pracy we dworze zastanawia, jak zemścić się na chłopaku.

Ku jej zdziwieniu Słupecki zaprasza ją wieczorem na tańce. To wydarzenie jest początkiem wielkich przemian w życiu Marynki.

Opowiadanie Dzikie ziele autorstwa Marii Dąbrowskiej powstało ok. 1925 roku. Pisarka przedstawia w nim obrazek z wiejskiego życia — prosta fabuła doskonale ukazuje rytm życia na wsi, mentalność i obyczajowość, a także problemy, z jakimi muszą mierzyć się młodzi ludzie w obliczu rodzącego się uczucia.

Dąbrowska to autorka, której twórczość przypada na pierwszą połowę XX wieku. Do jej najważniejszych dzieł należy tetralogia Noce i dnie z lat trzydziestych, za którą kilkakrotnie była nominowana do literackiej Nagrody Nobla.