‫خاویر کرمنت، نویسنده و پژوهشگر است و به سبب نگارش سه‌گانه «بی‌شعوری» به شهرت رسید.
‫«بی‌شعوری تا همیشه» دومین کتاب از سه‌گانه بی‌شعوری است.
‫محبوبیت نخستین کتاب خاویر کرمنت، «بی‌شعوری بس است دیگر»، باعث شد تا او کتابی دیگر با عنوان «بی‌شعوری تا همیشه» بنویسد.
‫او در این کتاب، مبتلایانی را مورد بررسی قرار می‌دهد که در آن‌ها بیماری بی‌شعوری شدت گرفته و ظاهرا کار از درمان هم گذشته است. آن‌ها انسان‌هایی هستند که بی‌شعوری تا ابد را انتخاب کرده‌اند.
‫کرمنت افسوس می‌خورد که با توجه به این‌که دیگر برای بی‌شعوری درمانی وجود دارد (به لطف کتابِ اول بی‌شعوری: بی‌شعوری، بس است دیگر) باز هم هستند افرادی که از قبول بی‌شعوری‌شان و این‌که به دنبال درمانش باشند سر باز می‌زنند.
‫دکتر کرمنت فهرستی از آدم‌هایی که بیش‌تر در معرض بی‌شعوری تا همیشه قرار دارند پیشنهاد می‌کند. او در این کتاب توضیح می‌دهد که چگونه می‌شود آن‌ها را شناخت و جلویشان را گرفت.
‫در بخشی از کتاب به نام «بی‌شعور قربانی» می‌خوانیم:
‫«هرچند که برخی افراد سعی نمی‌کنند بر سختی‌های‌شان چیره شوند؛ فقط در آن‌ها می‌غلتند. تا حالا بهترین تلاش خود را با ادامه‌ی زندگی در سکوت و ناامیدی کرده‌اند. اما سپس زندگی ساکت‌شان از هم می‌پا‌شد. با تکانی شدید از انزوای خود به سوی توجهِ شدید پرتاب می‌شوند. آن‌ها به نوعی جدید از «قهرمان» تبدیل می‌شوند: قربانی.
‫باید به خاطر داشت که این‌ها افردی‌اند که تسلیم شده‌اند. به جای التیام‌دادن خود و غلبه‌کردن بر مشکلات‌شان، نفسِ آسیب‌دیده‌شان را در آغوش گرفته و رفتار عصبی خود را پذیرفته‌اند. آن‌ها احساسات جریحه‌دار خود را به نشان اصالت و نجابت تبدیل کرده‌اند. حالت قربانی‌شدن را حفظ می‌کنند تا از آن به عنوان اجازه‌نامه‌یی برای سواستفاده‌کردن از افرادی که در باقیِ زندگی‌شان می‌بینند استفاده کنند».