Ein ung mann sit på ein psykiatrisk institusjon, skuldig i kriminelle handlingar som han ikkje heilt forstår. Psykologen oppmodar han til å skrive om seg sjølv og etter kvart trenger vonde minne seg på. Med brutal realisme blir det fortalt om korleis ein barndom prega av kulde og einsemd formar eit menneske som omverda ser på som eit monster. I eit nesten uhyggeleg syngande og ekspressivt språk kretsar denne romanen framfor alt rundt sorgen over alt som kunne ha vore annleis.