In de loop der eeuwen is een vriend altijd iemand geweest die je kon vertrouwen. In onze veilige westerse wereld denken we bij vriendschap vooral aan geestverwantschap en intimiteit. Maar in de uitermate onveilige wereld van de zeventiende en achttiende eeuw was vriendschap noodzakelijk om te overleven. Daarom bestond er een subtiel systeem waarmee de betrouwbaarheid van vriendschapsrelaties zoveel mogelijk werd gewaarborgd. In dat systeem bood verwantschap de beste garanties, en daardoor was vriendschap in belangrijke mate een familiekwestie.

Luuc Kooijmans laat de betekenis van vriendschap zien door over een periode van twee eeuwen te volgen hoe een familieclan zich probeerde te handhaven. Alle strategieën passeren daarbij de revue: van het geven van de juiste geschenken tot gedoseerd vrijen. De hoofdpersonen komen zelf uitvoerig aan het woord en vertellen ons openhartig over hun angsten, verdriet en schaamte. Vriendschap is een ontroerend verhaal, dat - schijnbaar terloops - een glashelder inzicht geeft in een samenleving waarin je niet kon terugvallen op institutionele zekerheden, maar volledig afhankelijk was van je vrienden.