رمان بازگشت در دسته‌ی ادبیات مهاجرت قرار می‌گیرد و سؤال همیشگی مهاجران را بررسی می‌کند: بروم یا بمانم؟ شخصیت اصلی این رمان زنی است که هر تکه از وجودش را به شخصی دیگر گره زده و احساس تهی بودن می‌کند. ماه‌سیما بخشی از وجودش را به شوهرش در تهران گره زده، بخشی را به پسرانش در آمریکا، بخشی به برادرش در آلمان و دیگری را به خواهرش در کانادا.
او سال ها پیش به امید زندگی بهتر تهران را به همراه همسر و دو فرزندش ترک کرده
و امروز هیچ‌کدام از اعضای این خانواده را کنارش ندارد. پسرانش به دنبال زندگی خودشان رفته‌اند و شوهرش به ایران بازگشته است. ماه‌سیما می‌داند که شوهرش دیگر به او متعهد نیست، اما وانمود می‌کند خبر ندارد. او در گذشته‌ای خوش زندگی می‌کند و به آینده‌ای بهتر امید دارد. ماه‌سیما می‌خواهد تا همیشه در این توهم بماند، اما مجبور می‌شود به ایران سفر کند و با واقعیت روبه‌رو شود. این سفر تبدیل به سفری می‌شود که ماه‌سیما در آن به خودش بازمی‌گردد. در این سفر او در تنهاترین حالتش است. در کتاب، این تنهایی هرگز به طور مستقیم توصیف نمی‌شود؛ تنها سوز سرد و استخوان‌سوز آن در لابه‌لای خطوط رمان حس می‌شود.