Żyjemy w czasach, w których coraz mniej jesteśmy pewni tego, kim jesteśmy. Z jednej strony pamięć i przestrzeń – dwa podstawowe filary naszej tożsamości – stają się coraz bardziej problematyczne we współczesnym globalnym świecie, w którym protezy kulturowe zastępują wspomnienia, a miejsca istotne dla kształtowania poczucia własnej odrębności odrywają się od przestrzeni fizycznej. Z drugiej jednak strony żyjemy otoczeni przestrzennymi reprezentacjami przeszłości, których przekazy ciągle próbujemy uporządkować w jakąś spójną narrację tożsamościową.
Czy znajdujemy się w stanie kulturowej amnezji, czy może charakteryzuje nas obsesja pamięci? Czy można budować współczesną tożsamość, opierając się na „martwym” języku? Jakie są szanse tożsamości lokalnych w warunkach rozluźnienia kontroli państwa narodowego nad pamięcią i przestrzenią? Jak wyglądają relacje między pamięcią, przestrzenią a tożsamością w społeczeństwach wielokulturowych i wieloreligijnych? W jaki sposób współczesne miasto jest przestrzennym kodem pamięci jego mieszkańców?
Autorzy prac składających się na tę książkę, socjologowie i badacze kultury, starają się odpowiedzieć na te pytania, poddając refleksji związki łączące rozmaite formy tożsamości, pamięci i przestrzeni w ponowoczesnym społeczeństwie.
W tomie publikują:
Marian Golka, Janusz Hryniewicz, Sławomir Kapralski, Marika Pirveli, Marcin Lubaś, Lesław Michałowski, Jacek Nowak, Cezary Obracht-Prondzyński, Roman Szul, Magdalena Saryusz-Wolska, Elżbieta Anna Sekuła.