Listy Jamesa Joyce'a (1882-1941), w obszernym wyborze i tłumaczeniu Michała Ronikiera, z komentarzem Macieja Słomczyńskiego, pomyślane zostały jako cenne uzupełnienie biografii James Joyce napisanej przez Richarda Ellemanna, a wydanej przez WL w 1983 r. Nie znaczy to oczywiście, iż same w sobie nie stanowiąfrapującej lektury, obnażającej tę sławną postać i wybitną osobowość, która wywarła tak silny wpływ na pisarzy XX w.
Bezkompromisowość, upór, szalona ambicja, oryginalność podbudowana dużym talentem i ogromną wiedzą to cechy, które nie przysparzały Joyce'owi sławy, przyjaciół ani korzyści materialnych przez długie lata, pozostawiając go na skraju nędzy i wyczerpania nerwowego.
W Listach widzimy Joyce'a jako ambitnego młodzieńca, zazrosnego i namiętnego kochanka (listy do Nory z 1909 r.), troskliwego ojca, a przede wszystkim człowieka, który z żelazną konsekwencją, mimo niesłychanych przeszkód, realizuje swój literacki program.