“เรียนจากกู ห้ามมีเมีย มึงว่ามึงทำได้ แล้วกูจักคอยดู”
เพื่อโค่นอำนาจขุนนางฉ้อฉล พันแสงยอมแบกรับอวิชชาอาถรรพเวท
ก้าวขึ้นเป็นขุนศึกแห่งสยาม มุ่งล้างผลาญกิจทุจริต ไม่เกรงกลัวสิ่งใด
ต่อให้ศัตรูจะรู้ว่าความรักทำลายอวิชชาได้ คร่าชีวิตเขาได้
แต่ใจที่แข็งกร้าวเฉยชาเสมอมาย่อมไม่รู้สึกรู้สาอะไรอยู่แล้ว

จนกระทั่งแม่หญิงชวาลา น้องสาวของคู่อริ โดนยัดเยียดมาเป็นเมียนางออกขุนหนุ่มจึงตระหนักว่าใจตนไม่ได้ว่าง่ายถึงเพียงนั้น
ไม่ใช่หินผาที่ถูกปลอบประโลมเอาใจใส่แล้วไม่หวั่นไหว
ไม่ใช่เหล็กไหลที่พบรอยยิ้มสัตย์ซื่อของเธอแล้วไม่สั่นคลอน

ท่ามกลางพิษรักซึ่งแทรกซึมเข้าทรมานหัวใจอย่างอ่อนหวาน
พันแสงต้องยืนหยัดเพื่ออโยธยาที่กำลังลุกไหม้ใต้กลโกงของขุนนางต่ำช้า
หรือทางออกหนึ่งเดียวของผู้ถืออวิชชาต้องห้ามอย่างเขา
คือขังรักนี้ไว้เพียงในใจ

ไม่อาจให้ภรรยาตัวน้อยรู้ได้ว่ากำลังฆ่ากันให้ตาย
เพราะรัก...ใจจะขาด