Onze laatste woorden zijn belangrijk. Ze vormen een aandenken voor latere generaties, maar zijn ook onze laatste kans om aan te geven hoe we onszelf en het leven zien en wat er werkelijk toe doet. Beroemd is de uitspraak van Julius Caesar: ‘Ook gij Brutus.’ En Nostradamus was bovennatuurlijk vooruitziend toen hij tegen zijn assistent zei: ‘Je zult me niet meer levend aantreffen bij zonsopgang.’ Hendrik VIII riep: ‘Monnik, monnik, monnik.’ Misschien uit schuldgevoel over de vernietiging van de vele kloosters. Alle uitspraken tonen de kracht van de taal en de invloed ervan op onze emotie en geest.
In "Onsterfelijke laatste woorden" zijn droevige, optimistische, ontroerende, treffende en wijze laatste uitspraken opgenomen. Het zijn woorden van al dan niet bekende personen en sommige uitspraken zijn beroemd geworden. Ze zijn chronologisch geordend, van ver voor Christus tot heden, en elke uitspraak is voorzien van een korte biografie van de persoon en van de omstandigheden waaronder de woorden werden gesproken.